Andrew Carnegie

De biografie van Andrew Carnegie (1835-1919) is het klassieke verhaal van de Amerikaanse droom. Geboren in het Schotse Dunfermline, was hij de eerste zoon van William Carnegie, een linnenwever en de plaatselijke leider van de Chartisten (een groep die ijverde voor de verbetering van de levensomstandigheden van de arbeidersklasse in Groot-Brittannië), en van Margaret Carnegie, dochter van Thomas Morrison, een schoenmaker en gedreven politiek en sociaal hervormer.

Op zijn 13e verhuist Andrew Carnegie met de rest van het gezin naar Amerika, waar hij zich van telegrambezorger weet op te werken tot succesvol ondernemer. Hij was maar kort naar school geweest en schreef het succes van zijn opleiding toe aan zijn passie voor boeken. Als kind had hij gretig gebruik gemaakt van de gulheid van een dorpsgenoot die zijn persoonlijke bibliotheek openstelde voor de arbeiderskinderen. Later zou Carnegie op grotere schaal hetzelfde doen. Vanuit zijn overtuiging dat boeken de sleutel waren tot de kennis en de openheid van geest heeft hij honderden openbare bibliotheken in de Verenigde Staten en elders helpen oprichten.

Op 18-jarige leeftijd kreeg hij een baantje bij de spoorwegen. Maar Carnegie heeft er nooit vrede mee genomen om voor anderen te werken. Wij was nog steeds in dienst bij de spoorwegen toen hij zijn eerstverdiende geld investeerde in een nieuw bedrijf dat slaapwagons ging produceren. spoorwegmaatschappij. Daarmee begon zijn fortuin. In 1873 startte hij zijn eerste staalbedrijf, inspelend op de beloftevolle techniek van het Bessemer-proces, de eerste handzame methode om ijzererts tot staal te verwerken. Het was een uniek bedrijf, met een bedrijfsfilosofie die zijn tijd ver vooruit was. Carnegie vond dat het regel moest zijn ‘voor elke arbeider om een partner te zijn in het aandelenkapitaal [...] zodat, door eigenbelang, zijn inspanningen tezamen met die van de zakenman het bedrijf tot bloei zouden brengen’. Dat eerste staalbedrijf was zeer succesvol en Carnegies staalimperium breidde zich hand over hand uit. Later ging hij treinrails en voertuigen produceren en belegde hij zijn winsten in olievelden. Zo profiteerde hij eerst van de ontwikkeling van de trein en later van de overgang van kolen als brandstof naar olie.